spider (man) I think
“มันเริ่มจากกระบวนการคิด” ผมได้แต่บอกตัวเองแบบนี้ทุกๆวันมานานแล้ว( 3วันเนี่ยนะ! นาน )
“มันเริ่มจากความพยายาม” ผมย้ำข้อคิดนี้ทุกครั้งที่เริ่มท้อ เพราะคนเราท้อได้กันทุกคน
“ไม่มีอะไรได้มา ถ้าเราไม่พยายาม” คิดเอาไว้แบบนี้เมื่ออยากจะถอย
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนต้องเริ่มมาจาก 0 (ศูนย์) กันทั้งนั้น เพียงแต่ค่าของ 0 ของแต่ละคนนั้นไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับความสามารถที่สั่งสม ความรู้ที่ผ่านตา แหล่งข้อมูลจากความสนใจเฉพาะบุคคล ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างล้วนโยงใยกันอยู่เสมอ เช่นเดียวกับแมงมุม ที่เกิดมาก็มีความสามารถที่จะชักใยได้ทันที ไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ไม่จำเป็นต้องศึกษา แต่ยังไงมันแมงมุมก็ต้องเริ่มการชักใยจาก 0 ทุกตัว เมื่อเริ่มก็จะกว้างออกไปเรื่อยๆอย่างไร้ขอบเขต เพื่อสร้างอาณาจักร เพื่อสร้างแหล่งจับอาหาร เช่นเดียวกับคนเรา แม้ไม่เคยมีความรู้ ความเข้าใจในเรื่องใดๆมาก่อน แต่หากเราสนใจและมุ่งที่จะศึกษา แม้ว่าจะต้องเริ่มจากระดับที่ติด ลบ เราก็สามารถที่จะดันตัวเราเองมาที่ระดับอื่นๆได้ จงอย่ากลัวกับความเหนื่อย จงอย่ากลัวกับความยากลำบาก เพราะแม้ว่าเราเหนื่อย เราลำบาก แต่เมื่อเราพักมันก็จะหายไป แต่ความรู้ความสามารถที่เราพัฒนาขึ้นมาเฉกเช่นเดียวกับ spider ( man ) ที่ชักใยแมงมุม เมื่อเราหยุดพัก มันก็จะยังอยู่เช่นนั้น รอวันที่จะสานต่อไป อย่างไม่มีที่สิ้นสุด……..
อย่ารอโชค อย่ารอวาสนา แต่จงสร้างโชคและวาสนา ด้วยตัวเราเอง
why blogger can’t lock in
วันนี้เกิดอะไรขึ้น ทำไมไม่สามารถเข้าไปในหน้า dashbord ของ blogspot เราก็เลยเข้าไปอัพเดทอะไรไม่ได้สักอย่างน่าเบื่อจัง แต่ไม่เป็นไร ก็มาเขียนที่ blog นี้แทนไปก่อน เพราะเรื่องราวที่วันนี้เขียนนั้นส่วนมากเป็นเรื่องของการคิด แนวคิด ต่างๆ ก็เลยมาเขียนที่นี่ได้ อันเนื่องมาจากการวางแนวการเขียนของ blog ทั้งสองอันนั้น เราวางไว้ต่างกัน
Blogspot จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ ประจำวัน การกิน แหล่งบันเทิง เพลง คลิปวีดีโอต่างๆ
WordPress จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการคิด บทความต่างๆ คือจะเน้นที่เป็นทางการกว่า จะหลีกเรื่องของบันทึกประจำวันนั่นเอง
หมายเหตุ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย เมื่อกี๊เขียนแล้วอัพโหลดขึ้น ดันเออเร่อ ต้องมาเขียนใหม่อีก แล้วมันจะเหมือนเดิมได้ยังไงหละเนี่ย เอาวะ คล้ายๆเดิมหละมั๊ง จำไม่ได้นี่หว่า แฮะๆๆๆๆ
Think of Dead
Think of dead….know you’r die
ขึ้นหัวเรื่องซะน่ากลัว จริงๆไม่มีอะไรหรอก เป็นคติที่คุ้นอยู่แล้ว พอดีม๊าพูดให้ลูกค้าที่แฟนเขาเป็นมะเร็งฟัง ซึ่งตรงกับสิ่งที่เราเคยอ่านเจอนัยว่า “คนเราหนะควรคิดเรื่องตายเอาไว้ตลอด เอาไว้ในใจทุกขณะ เพื่อย้ำเตือนตัวเราเองอยู่เสมอว่า สิ่งใดๆก็ไม่เที่ยง ตัวเราเองจะตายเมื่อไรก็ไม่อาจจะรู้ได้ จงพร้อมที่จะตาย อย่ากลัว เพราะทุกคนไม่สามารถหลีกหนีได้ แต่จงระลึกตลอดเวลาที่เราทำการงานต่างๆอยู่เสมอ … โอกาสที่จะทำนั้นมี แต่ไม่ใช่ตลอดเวลา ถ้าเราตาย สิ่งนั้นก็จะไม่ได้ทำ…….ทำวันนี้ให้ดีที่สุด อย่างรอบคอบและไม่ประมาท มองทุกก้าวที่เดินอย่างมีสติ ช้าสักหน่อยแต่มั่นคง”
Some days … To Day
ตั้งแต่วันนี้ จะเริ่มเข้ามาเขียนที่เวปนี้อย่างจริงจังมากขึ้น เพราะเท่าที่ดูๆของคนอื่น เวปอื่นๆ เขาสามารถจัดการให้เวปเป็นระเบียบได้ไม่ยากจนเกินไป ลูกเล่นต่างๆก็มีพอสมควรเลยทีเดียว
…ถ้าเราไม่ลองพยายามแล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งนั้นและความสามารถเรามีมากน้อยแค่ไหน และหากเราเพียงแค่คิด ไม่ยอมที่จะทำซะ มันก็จะอยู่เพียงแค่ในสมอง เป็นแค่เพียงความคิดที่ไม่มีใครมองเห็น และไม่สามรถเข้าใจ …..วันนี้ยังไม่เริ่ม วันถัดมาก็ยังมี แต่หากเราคิดแต่เพียงว่า วันข้างหน้ายังมีทุกครั้งไป เราก็จะอยู่กับที่ ไม่มีอะไรดีดีที่จะมาเกิดขึ้นกับชีวิตของเราได้ …… เราจะมานั่งนับ1-5 วนไปวนมาเพื่ออะไร ในเมื่อเราสามารถนับต่อไปได้เรื่อยๆ ช้าบ้าง ไวบ้าง ไม่มีขีดสิ้นสุด ไม่มีวันหมด เพียงแค่เราเริ่ม เราทำ อาจจะเป็นในความคิด กลั่นกรองความคิดออกมาเป็นงาน คั้นงานแต่ละชิ้นให้เป็นผลงาน ท้ายที่สุด…..จากความคิดที่ “ศูนย์” ก็จะเป็นผลงานที่ดีที่ไม่มีขอบเขตนั่นเอง
This Day I don’t work……. This day I’m zero
Today I’work….. Tomorrow is “Me”
Hello world!
Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!
ตักเตือน